GROTESKEN

MOORDZAAK

‘ Mijn naam is Veter, ik werk voor de Vreemdelingenpolitie. U bent meneer VanderStelten neem ik aan ?’ De ander knikte.

‘ U heeft het lichaam ontdekt?’

‘ Nee, dat is zij..’ en meneer VanderStelten wees schuin achter zich waar een jonge blondine met gebogen hoofd op een stoel zat te grokken, ‘ ze is niet echt aanspreekbaar vrees ik...wat heeft de Vreemdelingenpolitie eigenlijk met deze kwestie van doen?’

‘ Ik zal deze vraag zo dadelijk beantwoorden...maar  eerst wil ik ù een aantal vragen stellen...’

‘ Ja ?’

‘ Wat is uw mening over leiderschap?’

‘ Leiderschap geeft richting en inspireert…’

‘ Ziet U deze dag als het begin van een veranderingstraject?’

‘ Nee, meer als een eenmalige, gecomprimeerde interventie…’

‘ Bent U beslagen ten ijs gekomen ?

‘ Om eerlijk te zijn heeft deze situatie mij volkomen verrast, en als ik nog eerlijker mag zijn, behoorlijk uit het lood geslagen…’

‘  Meneer VanderStelten, ik waardeer  uw kwetsbare opstelling...ik zal dan ook proberen de houding van de politie in dezen zo  duidelijk mogelijk te schetsen. Kijk, iedereen weet dat de oorspronkelijk taak van simpel boeven vangen  in deze moderne tijden behoorlijk veelomvattender  is geworden.  Het bedrijf dat Politie heet heeft hedentendage zòveel facetten meer en staat zòveel meer met beide benen in de tijdsgeest.  Nu zult U mij niet horen zeggen dat ik dat betreur. Ik vindt ook dat de politie midden in de maatschappij hoort te bewegen, en er niet als een wollen deken overheen moet liggen zoals in het verleden het geval was. Het is toch bijna niet meer voor te stellen dat er een tijd was dat wij hoog in onze ivoren torens zaten en ons alleen met dàt bemoeiden waar we voor aangesteld waren; het bewaren van de orde en het bestraffen van overtredingen.  Wat een verschil met het dynamische gebeuren dat de politie vandaag de dag is! Marketing, Management  en Logistiek zijn de pijlers waar de moderne politiemacht op is gebouwd.  Zo kan ik U aan het eind van dit gesprek onze nieuwe catalogus tonen met daarin de nieuwste snufjes op het gebied van de veiligheidspraktijk maar ook de hele mikmak van de inmiddels immens populaire Politie-lifestyle sector; van cappuccino-apparaten, t-shirts met opdruk tot merkkleding en sex-toys. Maar om even op uw vraag terug te komen; de reden dat de Vreemdelingenpolitie tegenwoordig op dit soort zaken wordt gezet is de volgende;  na de reorganisatie van vorige jaar heeft iedere afdeling, behalve de conventionele taken die ze al had, er een prime target bijgekregen. Voor ons werd dat de logistiek, logisch eigenlijk omdat vreemdelingenzaken  toch voornamelijk om logistiek draaien. Daarbij opgeteld dat 73% van de moorden in het laatste decennium onder vreemdelingzaken vielen, en tèvens dat moord...hoewel dat in deze situatie nog niet bewezen is natuurlijk...dat moord òòk een soort van logistiek is, ik zou bijna zeggen; transcendentale logistiek...’

‘ Ik begin het te begrijpen’ zei Meneer VanderStelten.

‘ Laten we ons dan voor het moment op de overledene concentreren, dan hebben we dat maar gehad...’ zei rechercheur Veter, ‘ is er enige twijfel over zijn identiteit?’

‘ Het is de heer Djabbah, hij was werkzaam voor ons bedrijf als nachtwaker.’

‘ Had meneer Djabbah, voor zover U weet, vijanden?’

‘ Nee, niet dat ik weet.” Meneer VanderStelten schudde beslist het hoofd, ‘hoewel... als ik erover nadenk...hij heeft ooit wel eens geklaagd onheus bejegend te zijn door extreem rechtse jongeren.’

‘Hoe bedoelt U, extreem rechts, is dat een voetbalterm?’

“ Ach, u kent ze wel, van het kansarme soort, kaalgeschoren, Lonsdale, swastika’s, gabber...Rotterdam zit er vol mee.’

Rechercheur Veter keek Meneer VanderStelten wantrouwend aan.

‘ Nooit van gehoord...maar dat zal wel aan mij liggen...vreemde interesses houdt U er op na als directeur van een logistics-bedrijf.’

‘ Zou U als politieman niet op de hoogte horen te zijn van zulke maatschappelijke randverschijnselen?’

‘ Zoals ik U reeds vertelde Meneer VanderStelten, de tijden zijn veranderd, en de politie verandert mee. Wij concentreren ons niet per definitie op alles wat vies, voos en verkeerd is, neen, de moderne politiemacht heeft een positieve grondhouding. Wij zien niet overal alleen maar schuld en boete. Onze insteek is het gevecht tegen het defaitisme, het vieren van het vrije ondernemerschap en het in stand houden van de Nederlandse cultuur.’

‘ Ik begrijp het ‘ zei Meneer VanderStelten wijselijk, in de hoop dat de rechercheur  zijn mond zou houden. Die hield zijn mond en begon matig geinteresseerd het toneel van overlijden te beschouwen. De eerste leden van de forensische dienst waren inmiddels ook gearriveerd. Na de nodige aanstekers en balpennen uitgedeeld te hebben aan nieuwsgierige personeelsleden van VanderStelten Logistics begonnen ze de omgeving af te zetten met roodbruine linten waarop kreten stonden als ‘Politie? Uw Beste Vriend Denkt Met U Mee!’ en ‘De Politie Gooit Het Kind Niet Met Het Badwater Weg!’.

De Core Competence Benadering

De familie Stock was naakt. Niet zomaar naakt, maar volmaakt naakt, als klassieke beelden in het een of andere Italiaanse oude-rotzooi museum. De familie Stock was welgebouwd en goed gevormd. Hun naaktheid was van een vanzelfsprekende lichtheid die inspireerde en uiteindelijk tot een gezamenlijk streefdoel leidde. Maar laten we niet op de gebeurtenissen vooruitlopen.

De naaktheid dient eerst beschreven te worden.

Het begon allemaal op de begrafenis van Tante Céline. Toen alle witte broodjes op waren , we spreken nu ‘afterparty’, drong Rock, de vader, er bij zijn jongste zoon Ophilius op aan om bij de Turkse bakkerij om de hoek wat nieuwe voorraad in te gaan slaan. Ophilius had daar niet zo’n zin in en begon zich de kleren van het lijf te rukken. Toen hij naakt voor zijn vader stond sprak hij de beroemde woorden ‘ Ik kan niet, ik ben naakt!’. Huilend van het lachen vielen de twee elkaar in de armen. De toevallig passerende overgrootmoeder van moeders kant vatte deze omarming op als een blijk van immens verdriet en sloeg het beeld op in haar geheugen opdat ze er later ,in de beslotenheid van haar zonnige zolderstudio, een prachtige sculptuur van zou kunnen maken. Zo werd deze eerste schrede op het naaktzijnpad vereeuwigd tot een tragische omhelzing die nog tot in lengte van dagen menig grafmonument zou tooien.

Vanaf die dag (het kan ook een maandje later of eerder zijn geweest) werd er in huize Stock naaktgelopen en omklemde men elkander te pas en te onpas in dramatische poses. Dat leverde bij de jongens (Ophilius en Vander) nogal wat ongewenste erecties op, hetgeen tot grote hilariteit leidde bij moeder Eireen en dochter Errr. Maar zij lieten zich ook niet onbetuigd en al snel liepen ze met druipende dozen over de aloude perzen van het statige Herenhuis. De enige die zich in wist te houden was Rock. Zijn zelfbeheersing was hem vooruit gesneld, en dat is nog zwak uitgedrukt ook.

Dit betekende een nieuwe mijlpaal in huize Stock; het betrekken van de eigen sexualiteit in een groepsproces dat haar eigen grenzen niet kende. Het was ook de fase waarin besloten werd zich alleen nog maar op de kern van de zaak te richten; voor boodschappen doen en andere trivialiteiten (school voor de kinderen bijvoorbeeld) werd een intended strategy ontwikkeld die uiteindelijk uitmondde in een emergent strategy die niets van een deliberate strategy had maar uiteindelijk wel het juiste bleek te zijn; het inhuren van een huishoudster/boodschappenslaaf die tegelijkertijd bevoegd was om de kinderen les te geven. Het moment van contact met deze persoon was dan ook het enige uurtje van de dag dat de familieleden hun miniscule slipjes en strings droegen, dit om geen aanstoot te geven waar dat niet nodig was.

En een jaar lang deed de familie Stock voornamelijk dat ene waar ze ECHT goed in waren; incest. Maar wel naakt.

We laten dhr Rock Stock aan het woord;

“ Mijn insteek is vooral een filosofische; ja, incest ligt niet zo lekker bij de massa, daar ben ik me van bewust maar als je een beetje met dat gegeven speelt –na het eerst uitvoerig geanalyseerd te hebben- kom je toch in rustiger vaarwater. Het is mijn taak als gezinshoofd om onzekerheden te vermijden en een gezichtspunt voor de langere termijn te hebben... Incest is toch een stuk houvast voor de kinderen en mijn vrouw en hoewel ik zelf niet zo van aanraken hou heb ik als leidinggevende natuurlijk bepaalde verantwoordelijkheden...”

Onderzoekers op sexueel vlak kregen –naast hun inhoudelijke vakgebied- ook aandacht voor de manier van besluitvorming, want het bleek dat niet steeds de beste keuzes werden gemaakt.

Na de jaarlijkse evaluatie werd het enthousiasme getemperd; vooral de jongere leden van de kerngroep (aka ‘kinderen’) wilden wel eens naar buiten, om maar te zwijgen over een lichtelijke tegenzin met betrekking tot het ‘consumeren’ van slap en gerimpeld mensenvlees.

Eileen Stock had het daarna nog herhaaldelijk over een ‘interessant leermoment’. Op dat moment voelde ik de sfeer afkoelen en besloot het gesprek te stoppen. Dat ging spontaan en soepel.